come and see – op avontuur in israël en palestina

Op deze Koninginnedag wordt het tijd om iets meer van mijn ervaringen in Israël en de Palestijnse gebieden op te schrijven. Rond het middaguur mocht ik een deel van de aubade op ons plaatselijke kerk- annex dorpsplein begeleiden. Ook zongen we samen het Wilhelmus, ook het zesde vers. In de laatste regel van dat vers ligt ook de motivatie voor mijn inzet voor Sabeel en de Palestijnse christenen: de tirannie verdrijven…

‘Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen het land beërven’, schreef ik in mijn vorige blogpost. En als je dat combineert met het verdrijven van de tirannie, dan zal het duidelijk zijn dat ik een gewelddadige oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict op geen enkele manier kan steunen. Ik kan wel begrijpen dat sommige Palestijnen naar gewelddadige middelen van verzet grijpen, maar ik heb er geen begrip voor, laat staan dat ik die keuze steun.  

Dat gezegd zijnde, neem ik je mee naar mijn recente Israël-Palestinareis van 12 t/m 23 april jl. Drie jaar geleden maakte ik ook zo’n reis, toen nog meer dan nu gericht op studie, verdieping en ontmoeting. Vergeleken met toen viel mij nu op dat de Israëlische militaire aanwezigheid, zowel in Israël zelf als in de bezette Palestijnse gebieden minder opvallend was. We konden nu bijvoorbeeld zomaar Nabloes binnenrijden zonder uitgebreide en intimiderende controle door Israëlische militairen. Toch is er aan het principe en de realiteit van de bezetting niets veranderd.

Wat ik nu meer dan drie jaar geleden besef, is dat als je er geen oog voor hebt en/of het niet wilt zien, je niets van de bezetting hoeft te merken als Israël-ganger. Wie niets weet van de verdeling van overheidsgelden tussen joden en Arabieren in Israël zelf, wie niets weet van de groteske juridische ongelijkheid tussen Palestijnen en joodse kolonisten op de West Bank – in het nadeel van de eersten – kan zich in een ‘heel normaal land’ wanen. Niets is echter minder waar. De structurele achterstelling van Palestijnen, zowel in Israël zelf als in de bezette gebieden, is diepgaand en vrijwel volledig verankerd in het Israëlische rechtssysteem. Wie vol wil houden dat dit geen apartheidssysteem is, kan dat alleen maar doen door enkel als ‘gewoon toerist’ met een roze bril het Heilige Land te bezoeken. Helaas zijn er velen die dat zo doen.

Het kan ook anders: naast het bewonderen van de ‘dode stenen’ van plaatsen als Massada en Qumran, kun je ook de ‘levende stenen’ van het land bezoeken. Te denken valt aan mensen als rabbijn Arik Ascherman van Rabbis for Human Rights in Jeruzalem, een gewetensvolle zionist; aan Trees Kosterman in Sakhnin in Galilea, getrouwd met de Palestijn Ali Zbidat, voorvechtster voor gelijke rechten voor Palestijnse Israëli’s; aan Daoud Nasser uit de buurt van Bethlehem op de West Bank, die opkomt voor zijn recht om daar te leven en te boeren en tegelijk stelt:  “Wij weigeren vijanden te zijn”. Maak eens een wandeling langs de muur die de Israëlische overheid dwars door Bethlehem heeft laten bouwen en bezoek het ‘Muur Museum‘, gewoon om te voelen hoe het is als je gedwongen wordt op deze manier te leven, zodat anderen zich ‘veilig’ kunnen voelen. Op de leden van ons reisgezelschap maakten deze dingen diepe indruk.

Zelf was ik al bekend met deze mensen en hun situatie, maar voor sommigen van onze groep was het een schokkende ervaring die zelfs eigen wonden uit het verleden weer open haalde. Dat was niet de bedoeling, maar het gebeurde wel. Dat liet mij op mijn beurt weer beseffen hoe fout de hele situatie is die Israël voor de Palestijnen heeft gecreëerd. Daarmee is niet gezegd dat Israëli’s onmensen zijn, maar wel dat de Israëlische overheid al vanaf het stichten van de staat Israël een voor de Palestijnen mensonwaardig systeem heeft opgezet en nog steeds in stand houdt en uitbreidt. Dit systeem van categorische achterstelling van Palestijnen is zo diep in de Israëlische samenleving en wetgeving verankerd, dat het door de meeste Israëli’s als vanzelfsprekend wordt gezien, waardoor er door hen nauwelijks vraagtekens bij worden gezet. Het is onderhand een blinde vlek geworden.

Niet verbazingwekkend dus dat veel bezoekers van Israël, pelgrims en toeristen, eenzelfde blinde vlek krijgen voor het tweede- en derderangs burgerschap van de Palestijnen in respectievelijk Israël zelf en de bezette Palestijnse gebieden. Door gehoor te geven aan de oproep van Palestijnse christenen – Come and see! – kan deze blinde vlek worden genezen; gewoon door te luisteren naar de verhalen van mensen van vlees en bloed, en niet naar de gladde praat die bestaande machtsstructuren rechtvaardigt.

Dus: Come and see – Kom en zie!
Dat is pas een avontuur!

Greetz, Jominee

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Kerk & Israël, Palestina & Israël, Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op come and see – op avontuur in israël en palestina

  1. omiettje zegt:

    Ik ben er nog lang niet over uitgedacht. Maar kan me niet voorstellen dat je Israël kunt bezoeken zonder er ook maar iets van te zien of te merken. Het is immers op elke straathoek aanwezig en hangt er permanent in de lucht… Die spanning.

  2. Unger zegt:

    Ik lees o.a het tijdschrift ‘I & K’ ( Israel en de Kerk ) Een uitstekend tijschrift voor bijbelse bezinning en toerusting . Op je weblog tref ik o.a.de categorie ‘Kerk & Israel’ aan. (let op de volgorde!) Het verschil zal menigeen niet opvallen, mij wel. Ik verwacht dat de redactie van ‘I&K’ heel bewust voor genoemde volgorde heeft gekozen. Het bepaalt namelijk direct onze (gemeente) plaats in G’ds grote plan. En jazeker, we moeten ook oog hebben voor arabisch/palestijnse christenen, maar nog heel even en K&I wordt K&P……..dat kan niet de bedoeling zijn, dat is niet de bedoeling !

    • jominee zegt:

      Unger,
      Inderdaad, de “I” weglaten is geen optie. Die P zit al in de K, dus die hoeft er niet apart bij. Maar het zou evenmin deugen als de P van de K geamputeerd zou moeten worden omwille van de I.
      Bij Israël en de Kerk gaat het om een historische en zelfs heilshistorische volgorde, maar niet om een rangorde. God houdt van al zijn kinderen het meest, en niet van de een meer dan van de ander. Ik heb dus geen enkele voorkeur voor de volgorde in letters van de I en de K.

  3. Unger zegt:

    Als je me niet kunt begrijpen, vind ik dit triest; als je me niet wilt begrijpen, vind ik dit erg/ergerlijk….

    • jominee zegt:

      Als je kunt aangeven waar ik je naar jouw mening niet heb kunnen/willen begrijpen, begrijp ik het ook. De volgorde op mijn weblog is aangepast aan die die de Protestantse Kerk gewoonlijk gebruikt en daarvoor ook al de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Nederlandse Hervormde Kerk. Traditiegetrouw, laat ik maar zeggen.

      Wat ik ook wil zeggen, is dat Palestijnse christenen in de kerk onze broeders en zusters zijn en ons dus geestelijk gezien nader staan dan joden die onze Heer Jezus Christus niet als Messias en Verlosser hebben aangenomen. Dat bedoelde ik toen ik stelde “Die P zit al in de K”.
      Noch hen, noch de joden uit wie onze Messias is geboren, en uit wie dus het heil is (voortgekomen), kunnen wij laten vallen.

      De plaats van de gemeente in Gods plan, lijkt mij helder: het verkondigen van Gods grote daden, zoals de leerlingen dat na de uitstorting van de Heilige Geest op het Pinksterfeest in Jeruzalem deden. En Gods grootste daad lijkt mij bijzonder sterk verwoord in Johannes 3:16.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s